روگردان از فسق و فجور و خيانت و مكر و حيله باشد . ( 142 ) - و از امر معاش آسوده‌خاطر باشد ، يا با دارائى و يا با قناعت و توكل . ( 143 ) - شايسته نيست كه در باب معارف داخل شود چه رسد كه آن را وسيلهء كسب معاش خود قرار دهد . ( 144 ) - حرفه غير از معرفت است و به كار گرفتن حيله براى دسترسى به شهوت و طبيعت غير از ميل و توجه بآخرت است كه اين دو ( دنيا و آخرت ) دو هوو هستند كه يك جا جمع نخواهند شد . ( 145 ) - و اينكه علم و علماء را تعظيم كند . ( 146 ) - و اينكه هميشه غمنده باشد و شاديش در چهره و غمش در دل باشد . ( 147 ) - رازدار باشد اگر رازى به او سپردند . ( 148 ) - بگو اى سالكان من راه سلوك شما را نمىروم و شما هم راهى را كه من مىروم نخواهيد رفت و نه من سالك راه شمايم ، شما به راه خود و من هم به راه خود . ( 149 ) - اى عالم مجاهدى كه شب و روز مجاهده ميكنى ، تا خود را در زمرهء علماء راشدين و فقهاء مجتهدين درآورى ، چيزى را بخاطر سپرده‌اى و چيزهاى بسيارى از تو غائب مانده است ، از خواب و چرتت بيدار شو ، تا امورى را كه از جهت تحصيل آداب و شرائط علم و مواظبت بر آن بر تو مشكل شده مشاهده كنى . ( 150 ) - بدان كه در خبر آمده : علماء وارثان پيامبرانند ، شك و ترديدى نيست كه مراد از اين ارث درهم و دينار نيست ، بلكه مراد حيثيت نبوت و تبليغ احكام و بازگرداندن تودهء مردم است از راههاى كج به جادهء مستقيم و نگهدارى آنان در آن راه تا آنجا كه ممكن است از اين‌رو بر هر عالمى لازم است كه امورى را مراعات كند تا اين وراثت تحقق يابد و كجا تو اينها را مراعات ميكنى ؟ ! يكى اينكه در خانه